پژوهشگران ام‌آی‌تی، دانشگاه بریتیش کلمبیا و چند مؤسسه دیگر، WorldParticle را توسعه داده‌اند؛ سامانه‌ای هوش مصنوعی که هدف آن شبیه‌سازی چند نوع ماده با یک معماری مشترک است. بنا بر گزارش ۹ نوامبر ۲۰۲۶ ام‌آی‌تی نیوز، این گروه سامانه را روی شش پدیده فیزیکی، از جمله اجسام تغییرشکل‌پذیر، مواد دانه‌ای و پروتئین‌ها، ارزیابی کرده است.
شبیه‌سازی فیزیکی معمولاً به حل‌گرهای عددی تخصصی متکی است که بر پایه معادلات یک ماده یا فرایند مشخص ساخته می‌شوند. WorldParticle در عوض، سامانه را با استفاده از نمایش لاگرانژی به‌صورت ذرات سه‌بعدی بازنمایی می‌کند؛ روشی که ذرات را هنگام حرکت دنبال می‌کند. یک شبکه عصبی ترنسفورمر، موقعیت و ویژگی‌های فیزیکی ذرات را برای پیش‌بینی حالت‌های بعدی به کار می‌گیرد و شبیه‌سازی را گام‌به‌گام پیش می‌برد.
این سامانه نیروهای خارجی را جداگانه پردازش می‌کند و سپس اثر آن‌ها را در پیش‌بینی‌هایش وارد می‌کند. همچنین برای فشرده‌سازی بازنمایی و کاهش محاسبات، ذرات را ادغام می‌کند. هدف این انتخاب‌های طراحی، پشتیبانی از شرایط فیزیکی متفاوت و شبیه‌سازی‌های بزرگ‌تر در یک چارچوب واحد است.
ام‌آی‌تی نیوز از دقت بالاتر در این شش پدیده نسبت به روش‌های شبیه‌سازی عددی خبر می‌دهد، اما اندازه‌گیری عددی خطا یا نام روش‌های مقایسه‌شده را ارائه نمی‌کند. در یک نمونه، ماده دانه‌ای شبیه‌سازی‌شده فروریخت و توده‌ای تشکیل داد، در حالی که بنا بر گزارش، برخی روش‌های مبنا ذرات را معلق در هوا باقی گذاشتند. مینگهائو گوئو، پژوهشگر پسادکتری ام‌آی‌تی و یکی از نویسندگان اصلی مشترک پژوهش، همچنین از شبیه‌سازی دینامیک پروتئین با سرعتی حدود ۱۰۰ برابر حل‌گرهای عددی خبر داد. این گزارش زمان اجرای مطلق، سخت‌افزار، اندازه سامانه‌ها یا یکسان بودن دقت در مقایسه سرعت را مشخص نمی‌کند.
شواهد در دسترس این گزارش به پوشش خبری مؤسسه محدود است؛ مقاله اصلی و جدول‌های آزمون ارائه نشده‌اند. اندازه مجموعه‌داده‌ها، نحوه تفکیک داده‌های آموزش و آزمون، هم‌پوشانی احتمالی سامانه‌های آموزشی و ارزیابی، اجراهای تکراری و عدم‌قطعیت آماری مشخص نیست. ذرات و فریم‌های متوالی شبیه‌سازی را نمی‌توان نمونه‌های مستقل ارزیابی دانست. روایت ارائه‌شده همچنین فاقد شواهد کمی برای تعمیم به مواد، نیروها و محیط‌های دیده‌نشده است. پایداری در بازه‌های طولانی، پایستگی کمیت‌های فیزیکی، هزینه افزایش مقیاس و تکرار مستقل نتایج نیز احراز نشده‌اند.
کاربردهای احتمالی شامل برهم‌کنش سیالات و جامدات تغییرشکل‌پذیر، کار ربات‌های نرم با خاک و پژوهش مولکولی است. تکامل آران‌ای و ادغام کهکشان‌ها نیز مسیرهای دیگری هستند که پژوهشگران پیشنهاد کرده‌اند، نه کاربردهایی که به نمایش گذاشته شده باشند. این نتایج وجود یک شبیه‌ساز همه‌منظوره یا مزایای اثبات‌شده برای پزشکی یا رباتیک را تأیید نمی‌کنند.
ام‌آی‌تی نیوز عنوان مقاله را «WorldParticle: Unified World Simulation of Lagrangian Particle Dynamics via Transformer» اعلام کرده و می‌گوید این پژوهش در کنفرانس ACM SIGGRAPH Asia ارائه خواهد شد. اطلاعات ارائه‌شده، وضعیت داوری علمی آن را به‌صراحت مشخص نمی‌کند.
تصویر جلد با هوش مصنوعی تولید شده و تصویرسازی مفهومی است؛ مدرک پژوهش نیست.